امام جواد

هرگز کسی چنین به ستم مبتلا نبود

هرگز کسی چنین به ستم مبتلا نبود

آبی به غیر اشک برایش بقا نبود

ابن الرضا به حجره ی دربسته داد جان

اما کنار پیکر پاکش رضا نبود

امشب از شور عشق لبریزم

امشب از شور عشق لبریزم

دارم از شوق، اشک می ریزم

گرچه خشکم شبیه پاییزم

ذره ای بی بها و ناچیزم

ای امام جوان اهل البیت

ای امام جوان اهل البیت

قمر آسمان اهل البیت

همه درمانده و جواد تويي

نظری کن به جان اهل البیت

سبک

واحد کند

شهی که باشد امام دنیا …

شور

یه جوون   که تو حجره شده نیمه جون …

زمینه

دل غرق خونه   از این زمونه …

زمینه

امشب دلم گرفته   دارم هوای بارون …